Yaşadıklarımız

Benim oğlum anasınıfına giderken neşeli tatlı bir çocuktu. Okula başladıktan sonra değişti, öyle bir mutsuzdu ki,  benimle konuşmayan, gülmeyen sinirli bir çocuk olmuştu.

1.sınıfta evde ödev yaparken, hiç heves yoktu. Ben bir cümle yazar, çocuk bir cümle yazar gibi, oyalana oyalana yapardık. Çocuğum 2.sınıftayken bazı soruları anlamaz oldu. Ben de nasıl öğreteceğim konusunda hiçbir fikrim yoktu, sadece kendi kendime yetersiz bir anne olduğumu hissediyordum.

3.sınıf olduğunda, ödevleri bitirmek her gece saat 10, 11 e kadar sürerdi. Çocuğuma kızıyordum neden kendi kendine ödev yapamıyor diye. Defalarca sınıf öğretmenine danıştım o da hep beni suçlardı.

Bir gün Donguri  yöntemini öğrendim.  Çocuğuma kendi ödevlerinden sadece 1 yada 2 soru verdim ve haftada 2 kez Donguri çalışmasını yaptırdım. İlk aylarda Donguri sorularını hep yanlış yapardı. Ben ödevleri yapar olduktan sonra öğretmenin “çocuğunuz konsantre içinde yaparsa yarım saat sürmez” dedikleri ödevlerin bir saatte bazen iki saatte bitmediklerini yaşadım. O kadar sinirli oluyordum ki ben ödevleri yaparken, kaynak kitaplarını fırlatıp duvara çarpardım. Eşim de yardım eder oldu o da nasıl anlamsız işi çocuğuma yaptırıyor diye kızardı.

Çocuğum çok mutlu oldu, her gün dışarıda saklambaç oynardı. 3 ay sonra, sınıfta kimse çözememiş matematik sorusunu tek çocuğum çözebilmiş, o günden itibaren Donguri’yi sever oldu. Sınıf öğretmeni “çocuğun güzel ödev yapar oldu ki çok yükseldi” dedi.Halbuki ödevleri benim yaptığımı öğretmen bilmiyordu.

6 ay sonra, öğretmen benim çocuğumun matematik canavarı olduğunu söyledi. Çocuğum defalarca tahtada resim çizerek soruyu anlatmış. Aslında hiç sosyal değil, kendine güveni olmayan biriydi, ama değişti.

Sadece matematik değil, başka derslerden de başarılı olmaya başladı. Her ay “aylık kitap” ödev çıkardı. Ben çocuğuma okurdum o da yatarak dinlerdi. Bazı kitapları hiç beğenmedim, kitapta çocuğun şiddete uğradığı anlatılırdı. Ben o kitabı yarıda bıraktım çünkü biz mutlu değildik. Eskiden sınavlarda iyi not almak bizim için önemliydi, artık umurumuzda değildi. Aylık kitabın konularından sınav olurdu, çocuğum sınıfta en güzelini yazardı. Ben sınav günü, “Yavaş yapacaksın, yapabildiğin kadar yap, yarısını yap yeter. ” diye okula gönderirdim. Donguri’yi yapabilen çocuklar çok şanslıdırlar. (İstanbul)

Kızım çalışkan bir çocuktu. 3.sınıftayken matematik öğretmeninden haftada 2 kere özel ders aldırırdım. O da ödeve yardım eder, ileri konuları da anlatılırdı. Kızımın notları çok iyiydi, okul birincisiydi. Donguri sorusunu denediğinde hiç çözemedi, ben şok oldum. Biz iyi parayı ödüyorduk özel ders için, meğer kızımın başarısının yüzeysel olduğunu anladım. Hemen Donguri çalışmasına başladık. Kızım Donguri’yi çok sevdi. 5.sınıfa kadar devam ettik. Okul ödevleri de, kızımın derecesine uymayan, vakit alıcı olanları yaptırmadım. Şimdi kızım tıp fakültesini kazanmak için çalışıyor. Donguri’yi herkese tavsiye ediyorum. Çok kaliteli sorular var.(Ankara)

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s